Posten bij NK drakenboot race in Amstelveen op zaterdag 21 september 2019.


Dineke en ik hebben zaterdag de hele dag gepost bij de Nederlandse kampioenschappen drakenboot race. Om half 9 kwam Dineke me ophalen en met veel gekwebbel samen in de auto waren we snel in Amstelveen.
Eerst even goed moeten zoeken waar we nou precies heen moesten, na een telefoontje met een coördinator hadden we het snel gevonden en konden we ons installeren.

Tja, de koelelementen, waar laat je dat als de koelkast ver weg staat? Nou gewoon in een plastic tas aan een touw in de sloot dus (haha) Nou dat werkte goed hoor, beter dan ver moeten rennen naar de koelkast. Tja en dan de vlag, waar hang je dat nou op?? Nou gewoon aan de auto dus, beter kon gewoon niet. (zie foto)



Het was nog wel een beetje fris, maar de zon scheen heerlijk. In de loop van de dag werd het zelfs heel warm en hadden we er spijt van dat we geen korte broek mee hadden.We werden goed verzorgt, we kregen lekker thee en lunch-pakket, een mars en ons water huishouding werd ook goed aangevuld.

Het was al behoorlijk druk, overal stonden tenten met teams eronder, er werd flink heen en weer gelopen , er werden warming ups gedaan, er was genoeg te zien.

Toen opeens een hoop trommel geluid, de wedstrijden gingen beginnen. Jammer genoeg konden we van de wedstrijd niet veel zien omdat we bij het eindpunt zaten waar de teams in en uit stapten maar af en toe liepen we even naar de waterkant en konden we een glimp meepakken.
Wij hadden natuurlijk helemaal geen verstand van de wedstrijden, maar Dineke sprak gewoon her en der iemand aan om te horen hoe het nu allemaal ging.



EHBO, daar kwamen we voor en gelukkig dat we er waren.

Er was een vrouw gevallen met haar gezicht op de grond, koelelement uit het water gevist en laten koelen. Daarna kwam ze vragen of we vallen en stotenzalf hadden maar dat hebben we niet, ze ging verder zoeken. Helaas niet gevonden. Heb haar een alternatieve genees-wijze voorgesteld, genezen met handen (quantum touch) Dit is iets wat ik ooit heb geleerd en regelmatig gebruik. Ze wilde het graag proberen ook al hoort het niet bij EHBO. Ze ging na 10 minuten met een ontspannen gevoel weer weg, het voelde beter zei ze.

Er was iemand met een blaar op haar hand, helaas allergies voor pleisters, tja hoe los je dat dan op? Dineke bedacht een leuke truc, stukje van pleister knippen, dat vlak voor de wedstrijd op je blaar plakken en dan tape eromheen. Daarna er weer afhalen en volgende wedstrijd weer opnieuw doen. Ik dacht eerst doe er dan een gaasje op maar dineke gaf aan dat dat dan zou gaan schuiven gedurende het peddelen en dan zou ze nog meer blaren krijgen, dat was weer een mooi leermoment voor mij.

Er kwam een meisje voor tape om haar vingers, helaas mogen we dat niet doen dus gaf ze aan dat iemand in haar team dat wel kon, dus tape meegegeven.
Er was een jongetje gevallen op zijn hand, wondje schoongespoeld met een gaasje afgedroogd en er een mooie drakenpleister opgeplakt. Hij was zo trots als wat, na een half uur liep hij nog met zijn hand omhoog zodat iedereen zijn pleister zag


Een meisje kwam bij ons met haar vader, ze had verkramping in haar hand en arm, het tintelde en ze was duizelig. We hebben in eerste instantie haar haar hand laten koelen en haar in de schaduw laten zitten, advies veel drinken en even niet peddelen. Na een kwartier ben ik bij haar gaan kijken, ze had nog steeds last en was meer duizelig. Ze was namelijk erg angstig en haalde verkeerd adem (hyperventilatie) Hiervoor heb ik ook weer de Quantumtouch aangeboden en dat wilde ze wel proberen want ze voelde zich echt ziek van die arm. Ongeveer een kwartier bezig geweest en gedurende het behandelen zag ik haar steeds meer ontspannen waardoor haar ademhaling rustiger werd en haar duizeligheid afzakte. Het voelde nu alsof er weer bloed door haar arm ging stromen.
Ook nu advies gegeven om niet meer te gaan varen, in de schaduw blijven en veel drinken. Mocht het vervelend blijven ga dan even naar de huisarts.

Ook waren er nog 2 dames met blaren op hun hand waar we pleisters op hebben geplakt.

Aan het einde van de dag was de finale, een race van 2 kilometer. De race was net afgelopen toen er brand werd ontdekt aan de overkant van het water. Er stond een auto in de brand. De rook die er vanaf kwam ging precies over de mensen heen die op het water zaten in kun bootjes.
Dineke heeft via portofoon aangegeven dat ze er slim aan deden om de mensen daar weg te halen ivm evt inhaleren van rook.
Gelukkig waren ze snel aan de rookvrije kant.
Politie en brandweer kwamen, gelukkig zeiden we, was het aan de overkant en niet aan onze kant anders hadden we nog meer taken gehad waarschijnlijk.


Om 18.15 waren we klaar en konden we de boel weer inpakken en richting huis gaan.
Het was een hele lange dag maar toch ook super gezellig.
Waarschijnlijk volgend jaar weer.

Karin