Zaterdag ochtend 8 juni 2019, het ziet er zo triest uit buiten, het hoost van de lucht en er moet gepost worden in de mare bij de luilak rommelmarkt. Oh jee dit wordt een zware dag dacht ik.

Dineke kwam de EHBO spullen en bodywarmers bij me halen en ze ging vol moed op pad om samen met Surya te posten.
Het was een natte ochtend voor ze, gelukkig konden ze af en toe ,tussen de rondjes lopen door, even bij de brasserie zitten om een bakkie te doen en weer warm te worden. Voor de mensen die een kraam hadden was het ook niet fijn, ze mochten geen overkapping op hun kraam i.v.m de wind dus alles werd nat. Veel mensen zijn ook vroeg naar huis gegaan daardoor.

Om half 2 hebben Irene en mijns persoontje de dames afgelost, ze zaten net lekker aan een frietje. Er was niets gebeurd bij hun dus dat is fijn. Zij konden naar huis en voor ons ging het beginnen. En wat gebeurde er het werd droog. Wij zijn blijkbaar de zonnetjes van De Mare haha.

Wel was er veel wind en was het fris in het begin. We hebben rondjes gelopen,er was bijna geen kraam meer bezet, ondertussen boodschapje gehaald en weer verder gelopen, bij de Hema stond een kraam met bh's en slipjes, daar hebben we de enige ehbo toegepast van de dag. Ik heb een paar slipjes van de grond gered (hihi)

In de loop van de middag gingen er steeds meer mensen weg, ook wij konden gelukkig even bij de brasserie terecht. We hebben wel gevraagd wat de bedoeling was, er was echt weinig meer te beleven ook al scheen de zon nu lekker. Maar we moesten blijven tot het bittere eind ivm de vergunning. En dat is te begrijpen.
We hoorden later op de middag dat er door de wind een marktkraam plank van een wagen was gewaaid op een auto, gelukkig waren er geen gewonden.

De dag had dus heel anders kunnen lopen. Om 17 uur was het klaar en mochten we naar huis. We hebben wel lol gehad samen ook al hebben we niets hoeven doen.

Groet van Karin

Na een aantal keer met Richtje op ijsbaan De Meent te hebben gepost heb ik zaterdag 25 mei samen met Irene in de limegroene polo’s reclame gemaakt voor de vereniging in winkelcentrum de Mare.De blessures op de ijsbaan zijn mij als voormalig schaatser wel bekend, zowel aan den lijve ondervonden als de behandeling.
Maar met een springkussenfestival weet je het maar nooit. Toch nog maar even snel de boeken in gedoken. Wat te doen in geval van een tand door de lip, een bloedneus, een kneuzing. Het zal ongetwijfeld met de leeftijd te maken hebben, maar je vergeet dingen toch snel als je er niet regelmatig mee bezig bent.

Goed dat je jaarlijks alles kan herhalen. Voor alle zekerheid het noodnummer van de weekend tandarts in mijn mobiel opgeslagen. Eerst met Irene maar eens een rondje gedaan langs alle plaatsen delicten. Daar zouden we ons immers naar toe moeten haasten in geval van. Uiteindelijk een strategische plaats ingenomen bij een aantal springkussens waar naar onze stellige overtuiging toch zeker slachtoffers zouden moeten vallen. Ja,  je hebt er nu eenmaal voor geleerd en dan wil je het ook wel eens in de praktijk brengen toch. We hoorden ergens gehuil, zou het er dan toch eindelijk van komen?
Helaas, een troostende moeder bleek voldoende. Wachten dus maar weer.

Van alles hebben we daarna geprobeerd om zelf slachtoffers te maken. Tegen sluitingstijd hebben we  zelfs de EHBO-tas wat onhandig neergelegd zodat de jeugd erover zou struikelen en een elektriciteit kabel plots omhoog getrokken, het mocht allemaal niet baten. Exact om vier uur zakten alle plaatsen delicten als een pudding in elkaar, het winkelcentrum stroomde  langzaam leeg en ging iedereen, mede dank zij het mooie weer, tevreden weer naar huis.

René

Véél personeel die in de vingers had gesneden; want ongelooflijk veel pleisters geplakt.
Helemaal aan het einde van de dienst was er een gevalletje net buiten het terrein; een jongen die behoorlijke (diepe) snijwonden in de voeten had door het uit het water/kanaal klimmen op een betonnen trap (begroeid met zoetwatermossels en/of met glas); deze hebben we doorverwezen naar de huisartsenpost ; de ene wond was te diep en te vol met rommel ; die kon ik niet goed reinigen , lichtjes verbonden en naar de HAP dus.

Groet,
Nathalie

Miranda en ik hebben gepost bij deze stoepkrijtwedstrijd, we hebben eigenlijk niets te doen gehad gedurende de wedstrijd.
We werden goed verzorgd qua eten en drinken. Ook buurman en buurman waren aanwezig, arme dames is zo'n zweetpak, we hebben ze wel extra in de gaten gehouden maar het ging goed.
Na afloop was ik nog wat aan het drinken toen ik opeens gebeld werd door de beveiliging, er was namelijk een oudere dame gevallen en haar duim lag open.
Ik heb hem gespoeld met water, af laten drogen en er een vingerverband omheen gedaan. Wel advies gegeven om evt even na te laten kijken bij de H.A.P. omdat het best een flinke lap was wat eraf lag. verder mankeerde mevrouw niets. Na nog even gekletst te hebben met haar kon ze weer naar haar man die thuis op haar zat te wachten zei ze.
Gelukkig dat ik er nog even was.

Groet Karin

Stoepkrijtwedstrijd in winkelcentrum de Mare
Miranda en Karin
Stoepkrijtwedstrijd in winkelcentrum de Mare
Buurman en Buurman

Op een zeer warme zomerdag hebben we gepost bij “Alkmaar smult” Even voor aanvang meldden we ons bij de organisator, die ons meenam naar onze plek. Bij de bar konden we wat te drinken krijgen op vertoon van ons ehbo de mare shirt en voor eten konden we muntjes krijgen bij de organisator. We trokken het ehbo de mare shirt aan en bekeken alvast de EHBO-tas (altijd handig als je weet wat je waar ongeveer kan vinden mocht het nodig zijn). Een van de beveiligers kwam naar ons toe met een portofoon. Het was voor het eerst dat we met een porto aan het werk gingen en de beveiliger legde uit hoe de portofoon werkte.

Het terrein was gevuld met diverse foodtrucks waar allerlei lekkernijen werden bereid en voor de kinderen was er een hoekje met o.a een springkussen en ze konden daar geschminkt worden.

Aan het begin van de middag kwam iemand naar ons toe met een klein wondje aan de vinger die een pleister wilde. Een paar uur later hoorden we via de portofoon de vraag of er ook EHBO op het terrein aanwezig was. Het bleek nu handig te zijn dat we een portofoon bij ons hadden. We meldden dat er EHBO aanwezig was en kregen te horen op welke plek EHBO nodig was. We verwachtten iets ernstigs aan te treffen op de plek waar we heen waren geroepen, maar dat bleek reuze mee te vallen. Een klein wondje aan een hand; ook hier voldeed een pleister. Na deze rustige middag werden we afgelost door de avondploeg en keerden we moe maar voldaan huiswaarts.


Surya